W tomie III znajduje się żywot Arystydesa (ok. 530-467 przed Chr.), zwanego "Sprawiedliwym". Był on ateńskim mężem stanu, którego najpierw wygnano po przeprowadzeniu procedury ostracyzmu, potem odwołano z powrotem do ojczyzny w przededniu najazdu perskiego króla Kserksesa, a wreszcie powierzono mu ustalenie wysokości składki dla poszczególnych członków nowopowstałego Związku Morskiego.

Jego historię zestawił Plutarch z żywotem Katona Starszego (Marcus Porcius Cato; 234-149 przed Chr.). Ten w młodości był żołnierzem, potem konsulem, triumfatorem i wspaniałym mówcą, człowiekiem niewzruszonym w praktykowaniu cnót męstwa, sprawiedliwości i roztropności. Był także politykiem, każde przemówienie w senacie kończył słynnym: "Sądzę, że Kartagina nie powinna istnieć".

Porównanie (synkryza) zestawiające cechy wspólne, ale i różnice obu tych postaci, nadaje całości głębszy sens.

To zbiór krótkich, zabawnych i pouczających ćwiczeń w filozofowaniu. Błahostek dających do myślenia, śmiesznostek prowadzących do powagi. Autor z surrealistycznym humorem zaprasza nas do odlotu ze świata zbyt nasyconego sensem i oczywistością. Zachęca do bardziej intensywnego przeżywania codzienności i powątpiewania - w realność świata, w sens słów, we własną tożsamość. Sytuacje banalne, codzienne gesty, nieustannie wykonywane czynności nagle napełniają nas zdumieniem i uświadamiają nieoczywistość rzeczywistości.Każde ćwiczenie zawiera klarowne wskazówki dotyczące długości jego trwania, potrzebnych materiałów i oczekiwanych efektów. Nawet jeśli nie zdecydujemy się na ich przeprowadzenie, to z pewnością będziemy rozkoszować się tekstem.

Kolejna książka autora "101 zabaw filozoficznych" Czy zauważyłeś już, że spinacz jest figurą etyczną? Że pęk kluczy i uliczna latarnia mogą opowiadać o miłości? Wiesz, że pralka naucza o migracji dusz, a wózek z supermarketu o pomieszaniu uczuć? Czy kiedykolwiek dostrzegłeś metafizykę śmietnika, mądrość parasola, rewolucję odkurzacza?

Czy zauważyłeś już, że spinacz jest figurą etyczną? Że pęk kluczy i uliczna latarnia mogą opowiadać o miłości? Wiesz, że pralka naucza o migracji dusz, a wózek z supermarketu o pomieszaniu uczuć? Czy kiedykolwiek dostrzegłeś metafizykę śmietnika, mądrość parasola, rewolucję odkurzacza?
Rozejrzyj się wokół. Życie składa się nie tylko z ludzi. Przeprowadź filozoficzne doświadczenie zwykłych rzeczy. Przekonaj się, że one są zdolne zdumiewać, przerażać, koić. Uwaga, humor i odrobina szaleństwa wskażą ścieżkę, która pozwoli ci inaczej spojrzeć na rzeczy.

Autor zaprasza nas do gigantycznej graciarni świata. Krainy rzeczy biernych i nieożywionych, niezdolnych do wzruszeń i reprodukcji, do krainy ogromnej i niezmierzonej. Rzeczy twardych i miękkich. Płynnych i stałych. Bliskich ciału i odległych. Rzeczy do dotykania i oglądania, zdolnych do poruszania się i nieruchomych. Prostych i złożonych, naturalnych i sztucznych, trwałych i chwilowych, jasnych i ciemnych. Prowadząc swoisty dziennik z podróży po niezwykłej rupieciarni, odkrywa, że telefon komórkowy to najmniejszy dręczyciel, kosz na śmieci to raj rzeczy nikczemnych, a telewizor - kroplówka wyobraźni. Zamrażarka symbolizuje zwycięstwo nad czasem, a pralka czyści czas, który minął. Parasol chroni nas przed niebem, a walizka uspokaja. Rzeczy przywołują odległe rzeczywistości, prowokują myśli. Okazują się być poskładanymi wypowiedziami, przesyłkami z dawno zapomnianymi obietnicami, pozostałościami łańcuchów zatartych słów. W rzeczach istnieją nasze strzępki, a w nas fragmenty rzeczy. Nasz stosunek do nich pokazuje, jak traktujemy samych siebie. Kolejna książka autora 101 zabaw filozoficznych.

Wydawnictwo:Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne , Czerwiec 2005
ISBN:83-60083-15-0
Liczba stron:168
Wymiary:148 x 210 mm
Tłumaczenie: Elżbieta Urscheler

Bertrand Russell był człowiekiem o nadzwyczajnych talentach popularyzatorskich i pisarskich. Wspaniałym tego świadectwem jest z pewnością fakt, że ten oto powstały przed z górą siedemdziesięciu laty niematematyczny wstęp do jednej z najważniejszych, a wówczas zgoła rewolucyjnej teorii fizycznej nadal dobrze spełnia swe zadanie. Warto przy tym trzeźwo się zastanowić nad tym, jak bardzo ta doskonała książka odbiega pod względem stylu i sposobu ujmowania materiału od tego znamiennego dla dzisiejszej popularyzacji nauki pisarstwa goniącego za efektem i sensacją. Każdy czytelnik tej książki, czy to laik, czy specjalista, odczuje przyjemność z obcowania z bezpretensjonalną, klarowną i dowcipną prozą Russella, a zarazem zdobędzie gruntowne zrozumienie podstawowych zasad fizycznych, które stanowią sedno teorii względności. Jako niematematyczne wprowadzenie do teorii względności dzieło Russella jest tak samo cenne dziś, jak w 1925 roku, gdy opublikowano je po raz pierwszy. Powinno ono zachęcić czytelnika do poszerzenia wiedzy na temat tej teorii oraz jej zastosowań w kosmologii. Z pewnością jest też przygotowaniem do zmierzenia się z wywodem samego Einsteina przedstawionym w książce Istota teorii względności. Russell był chyba największym brytyjskim myślicielem XX wieku; trudno o lepsze świadectwo wspaniałości jego talentu popularyzatorskiego i niezwykłości jego idei intelektualnych i społecznych niż to, że książka, którą napisał, jak sam wyznał, by "zarobić na życie", zasługuje na wznawianie. Zetkniecie się tu z Russellem u szczytu możliwości, dowiecie się wiele o jego ogólnym podejściu do świata i głęboko odczujecie przyjemność, jaką sprawiała mu wiedza.- Peter Clark

Omówione tematy: Niemiecki romantyzm i Rewolucja Francuska, Wzniosłość jako nierozwiązany problem moderny, Filozofia sztuki czy teoria estetyczna, Czas i imaginacja.

Seria przedstawia sylwetki i poglądy filozofów, socjologów, psychologów. Każdy tomik zawiera krótką monografię myśliciela, kierunku lub szkoły oraz wybór najbardziej reprezentatywnych dla nich pism.

Seria przedstawia sylwetki i poglądy filozofów, socjologów, psychologów. Każdy tomik zawiera krótką monografię myśliciela, kierunku lub szkoły oraz wybór najbardziej reprezentatywnych dla nich pism.

W 150 rocznicę śmierci myśliciela z Kopenhagi studia z historii filozofii

Niniejszy tom zatytułowany Aktualność Kierkega-arda, zawiera dziewięć rozpraw polskich badaczy filozofii S. Kierkegaarda. Całość została przygotowana tak, by choć w części zwrócić uwagę Czytelnika na ogromne bogactwo teologicznych, filozoficznych i literackich wątków tej oryginalnej myśli, spośród których wiele jest nadal żywo dyskutowanych w literaturze światowej. Jedną z najtrudniejszych rzeczy jest poprawne, całościowe odczytanie i, na ile to możliwe, uzgodnienie między sobą różnych dzieł (zwłaszcza tzw. pseu-donimowych) Kierkegaarda. W części artykułów ta kwestia została podjęta. Inne mają charakter porównawczy, bądź traktują o konkretnych, aczkolwiek kluczowych problemach. Obok rozpraw autorskich, książka zawiera przekłady jednego pełnego i dwóch fragmentów tekstów oryginalnych Duńczyka, Są to: Uzbrojona neutralność, Miłość jest sprawą sumienia {jeden z rozdziałów Aktów miłości}, oraz końcowy fragment z Recenzji literackiej.
(Od redakcji)

"Alkifron", stosunkowo słabiej znane dzieło Berkeley`a, to seria dialogów będących polemiką ze współczesnymi mu myślicielami brytyjskimi, których zalicza on do wolnomyślicieli. Pod greckimi imionami rozmówców kryją się przede wszystkim: Shaftesbury, Mandeville, Anthony Collins. Przedmiotem polemiki Berkeley`a są zasadnicze pojęcia filozofii oświeceniowej, czy szerzej oświeceniowej umysłowości. W partiach krytycznych dyskutuje on z racjonalizmem, egoizmem, hedonizmem, uprzedzeniami wobec religii, dzięki czemu antycypuje on najważniejsze współczesne polemiki z myślą oświeceniową i jej projektami społecznymi. Z kolei w części pozytywnej książki formułuje oryginalną teorię języka oraz własny dowód istnienia Boga.

Wybór fragmentów klasycznych dzieł filozofii europejskiej. Wyboru tekstów dokonano uwzględniając wymagania zarówno syllabusa maturalnego, jak i programu olimpiady filozoficznej.Teksty źródłowe zostały zaopatrzone w krótkie biogramy autorów zawierające wykaz ich głównych dzieł oraz w przypisy wyjaśniające trudniejsze terminy.

Tę "najbardziej godną człowieka" naukę tuż pod koniec XVI wieku zaczęto nazywać antropologią. Z założenia miała to być filozoficzna - i ewentualnie teologiczna - nauka o człowieku, w sensie tradycyjnej greckiej theoria, skoncentrowanej na badaniu "rozumnej duszy" i jej wiecznym przeznaczeniu. W XVIII i XIX wieku przybrała zdecydowanie charakter nauki przyrodniczej o biologicznej naturze człowieka i rządzących nią prawach. Ten trend w antropologii utrwalił się na długie lata, aż do naszych czasów, bo i dziś jeszcze ze słowem antropologia niemal powszechnie kojarzy się wizja człowieka jako istoty naturalnej, czysto przyrodniczej. Ta naturalistyczna wizja do tego stopnia zdominowała antropologię, ze gdy w początkach XX wieku powtórnie uświadomiono sobie potrzebę filozoficznej wiedzy o człowieku, niejedni - aby zdecydowanie podkreślić jej odrębność od dotychczasowej nauki - zaczęli ją nazywać filozofia człowieka lub antropologia filozoficzną. W XX wieku pojawiły się jeszcze inne próby ukonstytuowania się odrębnych nauk o człowieku. Wśród nich najgłośniejszą stała się antropologia kulturalna, dla której człowiek stał się strukturą pochodna procesów społecznej komunikacji i wymiany. Dlatego też dziś, gdy używamy słowa antropologia, zmuszeni jesteśmy dodawać przymiotnik, aby wyraźnie zaznaczyć, jaka to jest wiedza, czy jest to nauka czysto przyrodnicza lub kulturalna czy też filozoficzna.

W niezwykle zagmatwanej sieci, jaką stanowi topografia Nietzscheańskiej filozofii, antychrześcijaństwo zdaje się być jednym z trzech punktów orientacyjnych. Triadę tę uzupełniają radykalna, wyrażająca się w niepohamowanej pasji polemiczno-krytycznej diagnoza współczesnej kultury oraz trwały sentyment do epoki starożytnej, ujawniany przez wciąż ponawiany postulat powrotu do wartości obecnych w kulturze greckiej.

Zrozumienie struktury i funkcji mitów w społecznościach tradycyjnych pozwala nie tylko wyjaśnić pewien etap w historii myśli ludzkiej, ale również lepiej uchwycić jedną z kategorii właściwych społecznościom nam współczesnym.

Książka daje panoramę wydarzeń historycznych i życia intelektualnego Europy w ciągu pierwszej połowy XX wieku. Jest to opis wędrówki filozoficznej, a ściślej duchowej, przez co sama książka wpisuje się w nurt literatury o charakterze wyznań. W porównaniu z innymi dziełami tego typu Bierdiajew koncentruje się bardziej na opisie własnej drogi, której tło stanowią wydarzenia intelektualne ówczesnej Europy.